Ji-ho.
Nie przychodź już.
Mam nadzieję, że to ostatni raz.
Zerwaliśmy, prawda?
Zerwaliśmy. Więc...
już tu nie przychodź.
Nie chcę cię widzieć.
PÓŹNE LATO 2015 ROKU
Hej, dlaczego płaczesz po tym idiocie?
Nie jest wart twoich łez.
Min-suk, poproś o sztućce.
- Poproszę dwa zestawy sztućców. - Dobrze.
Czemu kolekcjonujesz śmieci?
Czemu zawsze wybierasz...
Muszę iść do sklepu.
Je-hyeok wpadnie do mnie po meczu.
Ji-ho niedługo będzie.
Dobrze.
Mieszkasz teraz sam?
Tak.
To musisz sam sobie gotować.
Co robisz najlepiej?
Słucham?
Ji-ho przejdzie za miesiąc.
To nie pierwszy raz.
To inteligentna dziewczyna,
ale nie zna się na mężczyznach.
Co jest z nią nie tak?
Ja wiem co.
Potrawka z kimchi.
Wieprzowa.
Dobrze mi wychodzi.
Wygrałeś! Zdobyłeś save’a.
Oglądałaś?
Oczywiście. Na telefonie.
Napisałam nawet komentarz, że cię przeciążają.
Wy dwoje...
nigdy się sobie nie podobaliście? Ani przez chwilę?
Zwariowałaś? To nie tak.
Popatrzcie na siebie przez dziesięć sekund.
To byłoby dziwne nawet z nim.
Dlaczego? Zróbcie to.
Po co?
Bo coś jest na rzeczy.
Nieprawda. Nie gadaj bzdur.
To czemu nie chcecie?
Musimy?
Dziesięć sekund. Start!
Raz.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Nie! Nie rób tak, to dziwne. Co jest z tobą nie tak?
Patrzcie na nią.
Ji-ho, jesteś cała czerwona.
Je-hyeok ci się podoba, prawda? Wiedziałam!
Nieprawda! O co ci chodzi? Dziwnie się zachowujesz.
Patrzcie, jak się zaczerwieniła.
Chodźmy!
Nad czym się tak zastanawiasz? Wołałem cię.
Chodź.
- Cześć. - Hej.
Czemu mu nie odmachałeś?
Przyjaźnisz się z tym strażnikiem, prawda?
Blisko.
Prawda?
Nie martw się, nikomu nie powiem.
Zazdroszczę ci przyjaciela w pobliżu.
Martwiłem się, jak zniesiesz przebywanie w tym piekle.
Ale chyba nie muszę.
Bądź dobry dla przyjaciela.
Oczywiście teraz możesz tylko przyjmować jego dobro.
Jesteście w tym samym wieku?
Tak, ale nigdy nie zaprzyjaźniłbym się z takim gnojkiem.
To śmieć.
Brat cię odwiedził, prawda?
Wydawał się starszy. To twój rodzony brat?
Co? Czemu się na mnie gapisz?
Nie rób tak.
Myślisz, że się ciebie boję?
Czemu nie chcesz mi powiedzieć, czy to twój rodzony brat?
Proszę tak do mnie nie mówić.
Dobrze, proszę pana.
KARTOTEKA WIĘŹNIA NAZWISKO: JUNG-WOO YOO
WRAŻLIWY FIZYCZNIE I PSYCHICZNIE
Co czytasz?
Cześć.
Skończył Akademię Wojskową...
Nawet studiował w USA, kiedy był podporucznikiem.
Członek elity.
Z tą dziewczęcą buźką nie wygląda jak morderca.
Jak go zabił?
Mówili w wiadomościach. Ofiara zmarła z powodu wstrząsu.
Wstrząsu?
Została pobita.
Mówili, że kapitan Yoo ciągle dręczył szeregowego Parka.
Tamtego dnia zabrał go do kotłowni
i tak długo kopał w klatkę piersiową, aż tamten prawie umarł.
W nocy faktycznie zmarł, bezgłośnie. Znalazł go patrolujący żołnierz.
- Wskutek wstrząsu? - Oczywiście.
Pobito go w dzień, ale zmarł w nocy?
To musiał być wstrząs.
Codziennie go bito.
Kto wie, które uderzenie było śmiertelne?
Jeśli to była przyczyna, szeregowy Park
musiał czuć się bardzo źle tamtej nocy.
Wiem, bo widziałem kogoś, kto zmarł w ten sposób.
To prosty proces.
Ofiara staje się bardzo ospała i blada.
Potem nagle przewraca się i umiera.
Wojsko na pewno przeprowadziło odpowiednie dochodzenie.
Skazał go sąd wojskowy.
Cóż...
Coś tu nie gra.
WRZESIEŃ 2016 ROKU
Proszę wyjaśnić, co stało się szeregowemu Parkowi.
Szeregowy Park...
NOCNA ZMIANA GYEONG-MIN KANG
Całą noc był blady.
Wydawał się ospały.
Pamiętasz, kiedy zaczął się źle czuć?
Tak, po południu.
NOCNA ZMIANA CHANG-SEOB JO
Wydawało się, że cierpi.
Czy gdy spał, działo się z nim coś dziwnego?
NOCNA ZMIANA JEONG-HUN JU
Słyszałem jego jęki podczas nocnej zmiany,
Potem ucichły, więc pomyślałem, że zasnął.
Kiedy poszedłem obudzić kaprala Choi na jego zmianę,
szeregowy Park zwrócił moją uwagę.
Próbowałem go obudzić, ale był nieprzytomny.
Wtedy...
sierżant Oh przeprowadził sztuczne oddychanie.
KOSZARY
Szeregowy Park.
Hej, Jun-yeong Park.
Jun-yeong.
Hej, Jun-yeong Park!
Hej, Jun-yeong, obudź się! Jun-yeong!
Kapitanie! Sierżancie!
Szeregowy Park. Hej, Jun-yeong! Ocknij się, dupku!
Jun-yeong! Jun-yeong Park!
Hej! Ocknij się, dupku.
Hej, Jun-yeong! Ocknij się!
Jun-yeong!
Hej! Jun-yeong! Jun-yeong!
- Jesteśmy niezależną jednostką. - Ocknij się!
Jest tu tylko 12 oficerów.
Nikt z zewnątrz nie będzie wiedzieć, że ktoś tu umarł.
Mówią nawet, że tutaj trzy diamenty
to więcej niż dwie gwiazdki.
Jun-yeong...
Powinienem się nim lepiej zajmować.
Przyznajesz się
do ataku na szeregowego Parka w kotłowni w dniu zdarzenia?
Tak.
Przyczyną śmierci najprawdopodobniej są obrażenia zewnętrzne.
Ile razy go uderzyłeś?
Nie uderzyłem go.
Dopiero co się przyznałeś.
Są też świadkowie.
Tak.
Uderzyłem go...
ale tylko raz...
Może dwa.
To prawda.
Mam ci uwierzyć?
Mam ci uwierzyć, skurwysynie?
Kpisz sobie z żandarmerii?
Jesteś skończony, draniu.
To nie ja.
To naprawdę nie ja.
COMIESIĘCZNA RESOCJALIZACJA
Co za kundel.
Kim jesteśmy, komunistami?
A demokratyczna resocjalizacja?
Wystarczy ich karmić na czas i dać im spać.
Są tutaj, bo nie potrafią żyć w demokracji.
Boże, Bukbu zawsze ma wywiady i artykuły w gazetach.
No tak, my też coś mamy.
Przepraszam.
Zbudowaliśmy ci miejsce do treningów.
Nie tylko dlatego.
Opinia publiczna musi wiedzieć, że wróciłeś do baseballu.
Wtedy będą cię dopingować, prawda?
Zadowolisz wszystkich, nie?
Wystarczy jedna konferencja prasowa. Proszę.
Nie jestem jeszcze w stanie poprawnie rzucać.
Nie poradziłbym sobie nawet w lokalnej lidze.
Poddam się rehabilitacji i będę ciężko trenował w budynku,
który mi pan zbudował, a kiedy stanę na nogi,
poproszę pana o konferencję prasową.
Teraz proszę o czas.
Oczywiście zrobię to, co pan zdecyduje...
ale...
proszę, bo jest pan dla mnie jak starszy brat.
Jeśli uważa mnie pan za młodszego brata...
to proszę to dla mnie zrobić.
Cóż...
Jeśli młodszy brat prosi...
to co może zrobić starszy brat?
Na razie zachowam to w tajemnicy,
więc o nic się nie martw i skup się na treningach.
Możesz korzystać ze szklarni w weekendy.
Potraktuję cię wyjątkowo.
Dziękuję.
Cwany jesteś, Je-hyeok.
Nie słyszy nas.
Co mówicie?
Czas na wywiad. Już przyjechali.
Dobrze.
Jasne.
Braciszku.
Daj znać starszemu bratu, jeśli będziesz czegoś potrzebował.
Dobrze ci się mieszka w twojej celi?
Właśnie. Jak z kapitanem Yoo? Mam go przenieść?
- Nie trzeba. - Nie?
Na razie jest dobrze.
KRZYŻÓWKA Sun Wen, Pi
Wrócił?
Już?
- Niemożliwe. - Minęło kilka dni.
- Nie dowiemy się. - Wiem.
Więźniu 1365.
Hej, ćpunie.
Słyszysz mnie?
Więźniu 1365, wstawaj i wpierdalaj to jedzenie jak człowiek.
Teraz mnie słyszysz?
Do chuja, wstawaj i jedz jak człowiek.
Teraz rozumiesz?
Niesprawiedliwość.
Nic nie słyszę.
Zadzwoń do mnie.
Nie mów tak do mnie,
bo się boję. Straszysz mnie.
- Świr wrócił! - Jestem głupkowaty.
- Jestem Świr. - Świr!
Świr.
- Tak! - Świr!
Świr wrócił!
Nasz Świr. Nasz ziomek Świr!
Świr. Dzisiaj jestem dziwaczny.
Song jest w szpitalu.
Większość pacjentów po zawale szybko wychodzi...
Song pewnie z kimś gada.
Ludzie są tacy sprytni.
Po tym, jak kapitan Yoo uratował strażnika Songa,
- w ogóle się już go nie boję. - Ja też nie.
Ale nadal nie mogę go rozgryźć.
W pozytywnej psychologii nie skupiamy się
na negatywnych uczuciach: niepewności, smutku i stresie,
ale na jednostce...
Kapitan Yoo to dalej zły człowiek.
Pobił kogoś na śmierć.
Sukinsyn.
Dużo dzisiaj jesz, Świrze.
Uczysz się jeść lewą ręką, Kim?
Tak. Chcę się nauczyć wykonywać nią wszystkie codzienne czynności.
Taśma od ciebie bardzo mi pomogła.
Dziękuję.
Tak?
Gdybyś jeszcze czegoś potrzebował, mów śmiało.
Dobrze.
Podobno zaczynasz dziś leczenie.
Tak, będę ciężko pracował.
Ji-won mi kazał.
Wracacie do siebie?
Jesteś przez niego w więzieniu.
Ale dalej ją kocha.
Bo to ja się myliłem.
I nie umiem żyć bez Ji-wona.
GRUDZIEŃ 2016 ROKU
- Wszystko w porządku? - Czemu pytasz?
Przeziębiłeś się?
Nie.
To przestań pociągać nosem.
Cierpi...
przeze mnie.
Jestem tu, głupku.
Nie martw się o mnie.
Co się stało?
Odpuśćmy kolację i spotkajmy się jutro.
Tak?
Wyśpij się. Odwiozę cię.
Wezmę taksówkę.
To po drodze, chodź.
Hej.
- Zabiję cię, jeśli gdzieś pójdziesz. - Jak chcesz.
Sprzedaję zimne napoje.
- Gdzie się spotkamy? - Ile masz?
Dość na dziś i jutro?
Dużo potrzebujesz?
Połowę.
Ja też.
HOTEL
POLICJA
Kto to zgłosił?
CZUWAĆ I DAWAĆ PRZYKŁAD
Zacznę dzisiaj.
Tak?
Za czasów Yeoma było 100 dziennie.
Ty możesz zrobić 50.
To będzie kasa na fajki.
Mogę zrobić 100.
Możesz czy zrobisz?
- Zrobię. - To do dzieła.
Rezygnujemy z przerw.
Dziękuję.
Dostaniecie stawkę za nocną zmianę,
więc się nie martwcie.
Dobra, wracajcie do pracy.
Zaczynamy.
Mówi, że nam zapłacą.
Jak mamy zrobić w tydzień 100 kredensów?
Nawet zły Yeom wymagał tylko 50.
To oczywiste.
Pewnie dostają więcej od właściciela.
Jesteście tacy naiwni.
Uciekliśmy od złodzieja do strzelca.
Otaczają nas oszuści.
Jak można zwiększyć czas pracy i usunąć przerwy?
To oburzające.
Zgodnie z zasadami dotyczącymi traktowania więźniów
ich praca
nie tylko musi odpowiadać grafikom więźniów,
ale również uwzględniać przerwy.
Czas na petycję.
PETYCJA
Wymagam poprawy warunków pracy. Ostatnio więźniowie w stolarni...
SKRZYNKA NA PETYCJE
Han-yang, wstawaj i jedz.
Musisz jeść.
Doktorze Ko.
Kiedy byłem w wojsku, mieliśmy dziwnego starszego oficera.
Facet ciągle mnie bił,
więc napisałem skargę,
mając nadzieję, że go odeślą.
Następnego dnia pobił mnie jeszcze dotkliwiej.
Okazało się, że to on zbierał skargi.
- O rany. - Proszę,
nie mów z pełną buzią.
Nie masz żadnych manier?
Zachowuj się.
Wychowałeś się w jaskini?
- Co? - Konkurs na najlepszą celę.
Chyba nie ma takich w areszcie.
W zakładach karnych co dwa, trzy tygodnie o przypadkowych godzinach
przychodzi kontrola.
Ale żołnierze to...
Oficerowie wojskowi są dobrze wychowani, więc nie boję się o kapitana Yoo.
Problem stanowi...
ten dupek.
No nie wiem. Po raz pierwszy roześmiałem się tutaj,
gdy miałem z nim kontrolę.
Jesteś bardzo miły.
Widziałem, że doktor Ko płakał wtedy krwią.
Cela 2B6, odliczanie!
- Raz. - Dwa.
- Trzy. - Cztery.
- Pięć. - Sześć.
Sześć.
Koniec...
Powiedzcie mu, żeby teraz zrobił to porządnie.
Zabiję go, jeśli nie zrobi tego porządnie. Powiedzcie mu.
Powiedzcie mu, że jeśli będzie zachowywać się jak świr, zginie.
Popełnij ten błąd jeszcze raz, a połamię ci nogi.
Powiedz mu to.
Co się stało, Świrze?
Cela 2B6. Odliczanie.
- Raz. - Dwa.
- Trzy. - Cztery.
Pięć.
Musicie powiedzieć: „siedem”, „osiem”.
Bum! Koniec.
Nawet jeśli wygramy, dostaniemy tylko koszyk z owocami.
Kupię wam ich 100.
Tym razem nie chodzi o kosz owoców, to coś ważniejszego.
Co?
Kurier powiedział, że to specjalna kontrola naczelnika.
Cela, która wygra,
dostanie możliwość zmiany miejsca widzeń.
Co to znaczy?
Nie wie tego absolwent Uniwersytetu Seulskiego?
Byłeś już w więzieniu, że to wiesz?
Co mam zrobić z tym głupkiem?
To prawda?
Wygrani naprawdę dostaną inne miejsce widzeń?
Ale poważnie: jakie miejsce?
Zamiast spotykać się z gościem ze ścianą między wami,
możecie porozmawiać
w bardziej komfortowych warunkach, tak jak z prawnikiem.
Jeśli strażnik będzie miły,
można nawet trzymać się za ręce i całować ze swoją miłością.
Przestań.
Tym razem musimy wygrać.
Doktor Ko ciągle sprząta, więc wygramy w czystości.
Problem stanowi Świr.
Dam radę.
- Naprawdę? - Tak.
Kiedy będzie specjalna kontrola?
Gdybyśmy to wiedzieli,
moglibyśmy to zaplanować i wygrać.
Skąd mamy wiedzieć? Nie zapowiadają jej.
Spytamy porucznika Paenga?
Co, dupku?
Niech się pan nie wkurza. To żart.
Taki żarcik.
Motyl, Otyłość, Dopingować, Trzej Idioci
Możemy spytać porucznika Lee ze Skrzydła 2.
To twój fan, może ci powie.
Mam spytać?
Porucznik Lee jest na szkoleniu.
Nawet gdyby tu był, i tak by wam nie powiedział.
Przestańcie nad tym rozmyślać i weźcie wyciągi z kont.
Jak się pan dziś czuje?
Dobrze pan wygląda.
Wszystko w porządku.
Proszę sprawdzić stany kont. Życzę miłego weekendu.
Tu jest jakiś piach.
Jaki piach? Dopiero co sprzątałem.
Tutaj macie piach. Patrz, tu.
Ja...
Piach. Poniedziałek.
CZUWAĆ I DAWAĆ PRZYKŁAD
Boże.
Czemu robimy to w sobotę?
Nie musisz ćwiczyć w weekendy?
Pójdę wieczorem.
Joon-ho będzie mnie pilnował, więc mogę trenować do późna.
Lubię moich fanów i mówię im po imieniu.
Min-seok nigdy nie pracował z pilarką tarczową.
To dla niego za wiele.
Spróbuj.
Nigdy takiej nie używałem.
Wolę piłę ręczną.
To zajmie zbyt długo.
Krew!
Chodźmy do ambulatorium.
Cóż...
STOLARNIA SZEF
Straciliśmy pracownika, więc jego koledzy muszą więcej pracować.
Słucham?
Nie słyszysz mnie? Mówię głośno.
Nie możemy, szefie. Żaden z nas
nie będzie pracował w nocy.
Naprawdę?
Nie, to nie.
Inni przejmą waszą pracę.
Jest niemożliwy.
Co robimy?
Nexen nie mogą się dowiedzieć, że tak rzuca.
Słyszałem, że ma wiele opcji, nie musi tam wracać.
Chyba właśnie musi.
Kiedy go skazano, klub musiał go wyrzucić
z powodu jakichś tam przepisów.
Czytałem o tym artykuł.
Wydalono go z Nexen. Może wybrać sobie dowolny klub.
To miłe z ich strony.
Jaka drużyna przyjmie go z takim rzutem?
Nawet ja jestem lepszy.
Odsuń się bardziej
i pochyl mocniej do przodu.
Trzymaj piłkę do końca.
Wypuść ją na koniec.
- Spróbuj. - Co jest?
Nie wygląda jak jego fan,
raczej przyjaciel.
Długoletni fan to jak przyjaciel.
Dzięki porucznikowi Lee mogliśmy przyjść tutaj
w środku nocy. To miłe.
Doktorze Ko, nie naburmuszaj się tak. Nauczę cię czegoś.
Pisanie petycji nic ci nie da.
Zapomnij o nich.
Użyj formularza wniosku.
Nie zgłaszaj problemu, tylko propozycję.
Powieś ją w widocznym miejscu odpowiedniego dnia.
Odpowiedniego dnia, który nadchodzi.
Rozumiesz?
Boże!
Skrzydło 2, piętro 3! Przygotować się do kontroli!
Resocjalizacja.
Przepraszam, kim są ci panowie?
Nie zwracajcie na nich uwagi, oni przeprowadzają ze mną wywiad.
Dobrze. Zaczynamy?
Cela 7! Odliczanie!
- Raz. - Dwa.
- Trzy. - Cztery.
- Pięć. - Sześć. Koniec.
2B7
Je-hyeok Kim.
Cela 6, odliczanie!
- Raz. - Dwa.
- Trzy. - Cztery.
- Pięć. - Sześć. Koniec.
Ta cela się wyróżnia.
A temu co się stało?
Chodźmy.
Naczelniku, co to jest?
To...
To formalność. Taka notatka. Nic takiego.
Idziemy do kolejnej celi?
Jestem ciekawy.
Chciałbym zadać Je-hyeok Kimowi kilka pytań. W porządku?
Oczywiście.
W porządku, braciszku?
Widzą panowie, Je-hyeok i ja jesteśmy jak bracia.
Podobno przyzwyczajasz się do życia w więzieniu.
Co jest w nim najtrudniejsze?
Tu jest jak na zewnątrz.
Wszystko w porządku.
Muszą być jakieś problemy.
- Jak je rozwiązujesz? - Cóż...
Oczywiście czasami bywa ciężko.
Wtedy korzystamy z formularza wniosku.
Dzięki niemu komunikujemy się z naczelnikiem.
Jeśli źle się czujemy, prosimy o badanie lekarskie.
Jeśli chcemy kogoś zobaczyć,
prosimy o widzenie.
Wykorzystujemy ten formularz
nawet przy najmniejszej prośbie, tak komunikujemy się z naczelnikiem.
Naczelnik zawsze
demokratycznie rozwiązuje nasze problemy.
FORMULARZ WNIOSKU
Proszę o to, aby szef stolarni
nie był wybierany przez strażników,
ale przez niezależne głosowanie wśród więźniów.
Wprowadźmy to w życie.
Sim, zajmij się tym.
Naprawdę będziemy głosować na szefa?
Żegnamy Plamę.
W ciągu 20 lat nigdy nie widziałem czegoś takiego.
Zrozumieliście?
- Tak! - Tak!
Zapomniałem. Aby przeprowadzić wybory,
potrzebni są kandydaci.
Kto chce być szefem? Ręka w górę.
Bezwstydny dupek.
Już jesteś szefem, więc też kandydatem.
Ktoś jeszcze?
Możecie też nominować innych.
Więzień 9175.
Poziom trzeci...
się nie kwalifikuje. Tylko drugi.
Przykro mi.
Ktoś inny? Boże.
Yong-sik, zgłoś się.
Nie chcę. Znajdź kogoś innego.
Musimy się go pozbyć.
Zgłoś się. Zagłosuję na ciebie.
Nie ma nikogo innego?
Zgłoś się.
Boże, skoro mamy tylko jednego kandydata,
po co te całe wybory?
Mówiłem, że się nie kwalifikujesz.
Nominuję Je-hyeok Kima.
Nominuję Je-hyeok Kima na stanowisko szefa.
Zgadzasz się, Kim?
Tak, zgadzam się!
Zaufaj mi.
Ale...
nie jestem dobry w stolarce.
Czy ludzie na mnie zagłosują? Nic mi nie wychodzi.
Dlatego masz moje poparcie.
I moje.
- Dasz radę. - Dasz radę.
To, że nic nie umiesz, jest zaletą.
Jedzmy.
Myślę, że bandyci też poprą Je-hyeoka.
Jest ich dziesięciu, więc wygraną mamy w kieszeni.
Pewnie.
Je-hyeok jest beznadziejny w stolarce i nic go ona nie obchodzi,
więc nie będzie się wtrącał w nasze prawa
ani próbował na nas zarobić.
Jest bogaty,
więc nie ma powodu, by to robić.
Wygląda na to, że się uda.
A co z nimi?
Nie martwcie się tymi ćpunami.
Pewnie wcale nie zagłosują.
Czyli wynik będzie jednomyślny?
Czy ktokolwiek zagłosuje na Plamę?
Niektórzy zawsze poddają się władzy.
Chyba tylko Cappuccino.
Mamy przewagę.
Ale musimy być czujni.
Głosowanie za sześć dni. To wojna.
SZEŚĆ DNI DO WYBORÓW SZEFA STOLARNI
Kandydat numer jeden, Je-hyeok Kim.
JE-HYEOK KIM
Popatrzcie.
Kandydat numer jeden, Je-hyeok Kim.
- Kandydat numer jeden. - Najpierw zjedz, Je-hyeok.
W SŁUŻBIE PRAWU WZMOCNIONE MORALE
Je-hyeok Kim! Numer jeden!
Więźniowie, którzy chcą nowego szefa Zbierzcie się dokoła
Głosujcie na Je-hyeok Kima Naszego nowego szefa stolarni
Wszyscy się uśmiechajmy
I stwórzmy radosną stolarnię
NIEZDECYDOWANI - CZTERECH ĆPUNÓW
Och, nasz numer jeden, Je-hyeok Kim
Och, godny zaufania Numer jeden, Je-hyeok Kim
Och, przygotowany i gotowy Numer jeden, Je-hyeok Kim!
WYBORY SZEFA STOLARNI
Głosujcie na Je-hyeok Kima!
CZTERY DNI DO WYBORÓW SZEFA STOLARNI
EMPATIA WOBEC RESOCJALIZACJI
Kopyto, Syriusz
Pomóc ci?
„Członkini ruchu wyzwoleńczego i pierwsza pilotka uznana
przez Siły Powietrzne Korei”.
Je-hee pracuje do późna.
Martwię się.
Je-hee to moja młodsza siostra.
Jest kucharką.
Często kończy pracę późno w nocy.
Po tym, co się wydarzyło, twierdzi, że nic jej nie jest,
ale mama i ja się martwimy.
Zawsze ją odbierałem, kiedy pracowała do późna.
To zadanie starszego brata.
Jej chłopak powinien to robić, nie brat.
Co?
Jej chłopak powinien się nią opiekować, a nie brat.
Nic nie rozumiesz.
Nie ty. Po moim trupie.
Wcześnie przyszedłeś.
Tak.
Pracujesz w nocy, prawda?
Przynajmniej nikt nie przeszkadza,
więc możesz pić kawę i uczyć się do egzaminu.
Wszystko w porządku?
Jasne, że tak. Dziękuję.
Kocham cię.
Song. Gdybyś trochę mniej gadał, twoje serce nie byłoby tak obciążone,
ale nie jesteś w stanie, prawda?
To, że mówię, to dowód na to, że moje serce bije.
Moje usta to mój puls.
Właśnie. Idziesz w sobotę
na urodziny dziecka doktora Janga?
Pewnie znowu tylko wyślesz pieniądze, co?
Jeśli opuścisz kolejną imprezę, wszystkim będzie przykro.
Co, jak przyjdzie czas na twój ślub i wszyscy cię zignorują? Byłoby smutno.
Naprawdę?
Przynajmniej powiedział rodzinie.
Myślałem, że nie wiesz, że znowu gra.
Chciałem ci powiedzieć.
Mój brat nie jest taki cichy.
- Gdzie jesteś? - Co robisz?
A co miałbym robić? Zarabiam.
Mam nocną zmianę, właśnie przyszedłem.
Ja też pracuję.
Co? Restauracja jest jeszcze czynna?
Mieliśmy rezerwacje,
więc pewnie skończę koło drugiej.
Boże. Co z twoją mamą?
Pojechała do Mokpo.
Co teraz zrobisz?
A jak myślisz?
Nic mi nie będzie. Mama po prostu się o mnie martwi.
Wezmę taksówkę.
Halo?
- Hej? - A co? Przyjechałbyś?
Nie. Jak mógłbym?
Muszę pracować. Nie jestem bogaty jak twój brat.
Nie martw się o mnie
i dobrze opiekuj się Je-hyeokiem.
Dobrze, muszę wracać do pracy.
- Na razie, Joon-ho. - Pa.
WSPÓŁLOKATOR
Pospiesz się, muszę iść.
Dobra, to pa. Chodzi o twoją randkę w ciemno, ale pa.
Boże, kochany braciszku! Wybacz, że tak się denerwuję.
Mam nocki do przyszłego piątku.
Jestem wolny od przyszłej soboty.
Tak?
Skoro teraz znam grafik twojej bezużytecznej osoby,
sprawdzę jej i się odezwę.
Jeszcze jedno. Jutro rano wracam do domu,
więc wydaje mi się,
że będę miał ochotę na twoją potrawkę z kimchi i jajko na parze.
JI-HO: Jestem w B Cafe
Co jest? Nie możesz spać?
Nie. Chciałem trochę poćwiczyć przed snem.
Tęsknisz za dziewczyną, prawda?
Też na początku tęskniłem.
Boże.
Myślałeś, że nigdy nie miałem dziewczyny?
Za kogo ty mnie masz?
Kiedy byłem młody, ludzie mówili, że przypominam Bo-geum Parka.
Że wyglądam jak on.
Kiedy byłeś młody,
Bo-gum Parka jeszcze nie było na świecie.
Tak?
I on się nazywa Bo-gum Park,
a nie Bo-geum.
Tak?
Jesteś mądry. To dobrze.
Jest ciężko, prawda?
Ale na zewnątrz
jest chyba jeszcze trudniej.
Najlepiej powoli się pożegnać.
To wszystko nasza chciwość.
Nasza chciwość.
Za długo już gadam bzdury.
Idź spać.
Jutro czeka cię kampania wyborcza.
Doktor Ko musi mieć zły sen.
Źle wygląda.
Wiesz, że wszystkich denerwujesz.
Zamawiasz jedną kawę i siedzisz godzinami.
Zamierzałeś tu przyjść? Coś się stało?
Przyjechałem po ciebie.
To miejsce jest czynne całą dobę. Chcę jeszcze zostać.
Jest prawie druga w nocy.
Niczego się nie boisz?
Chodź ze mną, skoro już przyjechałem.
Mieszkasz daleko, a metro już nie jeździ.
Wróćmy razem nocnym autobusem.
Posłuchamy muzyki...
i porozmawiamy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Dobranoc. - Dziękuję.
Halo? Jestem na Cheongdam 1030...
Momencik.
Martwię się. Czekaj w restauracji.
Je-hee Kim!
Je-hee Kim?
Siostra najlepszego miotacza Korei Je-hyeok Kima, Je-hee Kim?
Wysłałem ci mojego niewolnika.
Zrób z nim, co chcesz.
Pozwól, że się przedstawię.
Joon-dol Lee, młodszy brat Joon-ho Lee,
przyjaciela wielkiego Je-hyeok Kima.
Zadbam o to, byś bezpiecznie dotarła do domu.
Chodźmy.
Nie musisz.
Muszę.
Muszę zabrać cię do domu
i wysłać Joon-ho zdjęcie na dowód.
Inaczej nie przeżyję.
Chodźmy. Zabiorę cię do domu taksówką, którą tu przyjechałem.
Dobrze.
Tak?
Skoro teraz znam grafik twojej bezużytecznej osoby,
sprawdzę jej i się odezwę.
Jeszcze jedno. Jutro rano wracam do domu,
więc wydaje mi się,
że będę miał ochotę na twoją potrawkę z kimchi i jajko na parze.
Słuchasz mnie?
Joon-dol, zrób coś dla mnie.
Mów.
Twoje biuro jest blisko ratusza Gangnam, prawda?
- Czyli niedaleko Cheongdam. - Tak.
Pojedź, proszę, dla mnie o drugiej w nocy
do restauracji w Cheongdam.
Tak. Przecież nie będziesz pracował całą noc.
Zabierz ją do domu, dobrze?
Po prostu się martwię.
TRZY DNI DO WYBORÓW SZEFA STOLARNI
Spróbuj mojego.
Dobrze wygląda.
Smacznego.
Nic dziwnego, że miałem taki zły sen.
Jak mogli to zrobić?
Chodzi o pieniądze? To powód?
Plama nie ma kasy.
I raczej by jej nie wykorzystał.
Przecież nawet bandyci mają chyba jakąś lojalność, nie?
Skoro to nie pieniądze, to może porucznik Lee?
Może on im je dał.
Na pewno nie.
Porucznik Lee nie angażuje się w sprawy więźniów.
To przebiegły wąż.
Działa głównie w cieniu.
Już wiem.
Zachęcił ich lidera.
Mają swojego lidera?
Pewnie.
To bandyci, a nie gang.
Dlatego mają białe, a nie żółte identyfikatory.
Bandyci noszą żółte. To jacyś drobni przestępcy.
Twierdzą, że są w gangu,
a tutaj są za jazdę pod wpływem, kradzieże,
oszustwa i napady.
Są pewni siebie
i udają gang. Chcieliby mieć żółte identyfikatory,
ale to nie zależy od nich.
Dla nich trzeba co najmniej zadźgać kilka osób, jak ten staruszek.
Słyszałem, że siedzi tutaj
znana szycha gangu Daeseong Jeil z Daegu.
Tamci zrobią wszystko, co im każe.
Myślę, że dorwał go porucznik Lee.
Pewnie zaczepił go podczas czasu na ćwiczenia.
Na pewno nie mówił o wyborach na szefa stolarni,
ale wspomniał coś o jednym z jego wykroczeń,
obiecując, że mu odpuści, jeśli poprze Plamę.
To dla tego kolesia jak wygrana na loterii.
Ma tylko kazać im głosować na Plamę.
Ale oni mają swoją dumę.
Na pewno nie spełniają poleceń gangsterów.
Nawet nie wiem, czy naprawdę mają przywódcę.
Mają, nawet jeśli tego nie widzicie.
Nawet ćpuny mają lidera.
To co mam zrobić?
Ciężko będzie ich przekonać.
To prawda. Słuchają szefa.
Po prostu się poddaj. Nie wygrasz.
Ja...
nie chcę się poddawać.
Nie możemy się poddać.
Postawimy wszystko na jedną kartę.
Na jaką kartę?
Na nich.
Nie będzie łatwo,
ale to nasza ostatnia nadzieja.
Jeśli nas poprą,
możemy wygrać.
Wątpię, że w ogóle zagłosują.
A nawet jeśli, czy zrobią to dobrze?
Nigdy nie wiadomo.
Wiecie, on ma kasę.
Mam im dać po 100 kart miejskich?
Nie chcę, żebyś wygrał nieuczciwie.
Wygramy dzięki naszemu programowi.
Co?
I jestem pewien, że nawet ćpuny
chcą wyplenić ze stolarni zło.
Liczę na nich.
Koniec przerwy na lunch.
Wyczyśćcie tace i wracajcie do pracy.
Już.
- Cholera. - Chodźmy.
Znowu.
Jaki jest teraz wynik?
Plama miał tylko dwa głosy:
swój i Cappuccino, Jeong-su.
Ale teraz, przez bandytów,
to nam brakuje trzech.
Dlatego tych czterech ćpunów
zadecyduje o wszystkim.
MLEKO HANKOOK
Cześć.
Wolne popołudnia. Czyste miejsce pracy.
Kandydat numer jeden, Je-hyeok Kim.
JE-HYEOK KIM, NUMER 1
Jak długo mamy patrzeć na niehumanitarne i irracjonalne rządy w stolarni?
Kandydat numer jeden, Je-hyeok Kim, to zmieni.
Zaufajcie mu.
Ile nam dacie?
Słucham?
Co nam dacie za to, że na niego zagłosujemy?
Głosowanie na przywódcę organizacji
nie powinno wiązać się z osobistym zyskiem.
Ważny jest program i obietnice. Charakter kandydata.
Tak powinno być.
Chcecie czegoś ode mnie
czy od kandydata?
Zasłaniasz mi słońce.
Przesuniesz się?
Mulberry, Diogenes
Han-yang?
Nie. Świr.
Idź do kantyny i kup leki na przeziębienie.
Jesteś bogaty, dupku.
Nie chcę już ćpać.
Zwalczę to,
dupku.
Zobaczmy. Czym uderzyć dzisiaj Świra?
Hej. Nie bijcie się znowu.
Nie sprawdzajcie cierpliwości Paenga.
Kapitanie Yoo.
W niedzielę idziemy oglądać trening Je-hyeoka.
Chcesz iść z nami?
A po co?
Zostawcie mnie w spokoju.
Doktorze Ko, zostały tylko dwa dni.
Wiem.
A ja wiem,
gdzie Polibuda pochował papierosy.
Możemy też poprosić o pomoc Min-chula,
on zna tutaj wszystkich...
Mam pomysł.
Słucham?
Wiem, jak przekabacić ćpunów.
Jak?
Napiszemy do nich listy.
Idiota.
I, D, I, O, T, A.
Nie sądzisz, że to naprawdę zadziała, prawda?
Sprawiedliwość zwycięży.
Boże...
Zaraz, gdzie ja mam papeterię?
DWA DNI DO WYBORÓW SZEFA STOLARNI
PLAMA: 12 GŁOSÓW
JE-HYEOK KIM: 9 GŁOSÓW
Recycling!
Proszę o śmieci do recyclingu!
Recycling!
Wiecie, że widzenie w lepszym miejscu jest w tym tygodniu?
Wypełnijcie wnioski
i dajcie je Han-jungowi.
- Tak jest. - Tak jest.
Cóż za piękny świat.
Oszuści powinni się cieszyć, że mają widzenia,
a oni jeszcze dostają wygody.
Bezużytecznie dobry świat, co?
No tak. Dzisiaj wybory na szefa stolarni.
Nie sądziłem, że zobaczę głosujących więźniów.
Jak sądzisz, doktorze Ko? Je-hyeok wygra?
- Strażniku Paeng. - Doktorze Ko.
Myślisz, że wygracie?
Oczywiście, że tak.
Idzie kapitan Na.
Je-hyeok.
Powodzenia.
DZIEŃ WYBORÓW
To szaleństwo.
Jak to możliwe?
Normalnie.
Wybory szefa stolarni
1. Je-hyeok Kim: 13 2. Ki-chul Jo: 12
STOLARNIA SZEF
Moje listy zadziałały.
Prawdę mówiąc, udawałem pewnego,
ale wcale taki nie byłem.
Oczywiście, kiedy wczoraj dałem ćpunom listy,
zauważyłem zmianę w ich wyrazie twarzy.
Miałem pewną nadzieję...
ale...
nie wiedziałem...
czy oni we mnie uwierzą.
Widzisz? Sprawiedliwość zwyciężyła!
Ja... Moje metody...
były słuszne, Je-hyeok!
Gratulacje.
Boże, znowu przyszedł jego brat.
Strażniku Paeng, dzisiaj czas na gorące prysznice.
Idź.
Czemu kapitan Yoo nie wniósł ponownie apelacji?
To nie takie proste.
Sąd musi przyjąć wniosek.
No i był jeszcze ten artykuł.
Jaki artykuł?
Jego brat powiedział w wywiadzie, że będzie apelacja.
Facet ma przerąbane.
Boże. Wygląda normalnie, ma porządne wykształcenie.
Ale to jego brat,
więc pewnie nie myśli logicznie.
Żal mi obu.
Boże, chyba zwariowałem.
Dlaczego żal mi mordercy?
Chyba czas rzucić pracę strażnika.
Tak jest, kiedy otaczają cię sami oszuści.
Nie umiem już odróżnić dobra od zła.
Gratuluję.
Dziękuję.
Podobno jesteś nowym szefem. Gratuluję.
Je-hyeok Kim, chciałbym uścisnąć ci rękę. Gratuluję.
CISZA
Dałeś im kasę?
Sprawiedliwość zwyciężyła.
Nie pierdol.
Pieniądze...
czy...
twoja sława?
Moja sława.
Sława...
JEDEN DZIEŃ DO WYBORÓW SZEFA STOLARNI
Przepraszam.
Myślę, że jeśli zostanę szefem,
wszystkim będzie lepiej.
Powiecie mi, czego chcecie?
- Ja chętnie... - Popieramy cię.
Tak, popieramy cię.
Nasza ćpuńska czwórka na ciebie zagłosuje.
- Nie martw się. - Słucham?
- Numer jeden. - Numer jeden.
Czyli...
nie chcecie pieniędzy?
Nie odmówimy, jeśli nam je dasz, ale...
Hej, chcecie zginąć?
Nie, nie chcemy.
- No dobrze. - Szybko.
- Chodźmy. - Szybko, chłopaki.
Nie można ufać ćpunom, prawda?
Hej, kolego. To ja, Garus.
Bracie.
Tęskniłem za tobą, Je-hyeok.
Słyszałem, że ktoś studiował w Seulu na Wydziale Farmacji.
Dowiedz się kto. Nie mam czasu.
Tak jest.
Jak się masz? Dobrze?
Wszystko dobrze.
Skąd masz te wszystkie leki?
Słyszałem, że ćpuny mają lidera. To ty?
Ich leki trzymam osobno, więc się nie przejmuj.
Mam tu leki na przeziębienie, nasenne, na porost włosów, wszystko.
Daj znać, jak będziesz chciał więcej.
Nie idź. Napij się kawy.
Nie mogę, mam szkolenie osobowości.
Muszę iść na zajęcia z „Czynienia się szczęśliwym”.
Kiedy znowu spotkam Je-hyeoka?
Byłem w większości aresztów i zakładów karnych,
ale w żadnym tyle się nie działo.
Chciałem znaleźć cię od razu,
ale musiałem iść na szkolenie, terapię czytaniem, terapię sztuką,
indywidualną i grupową terapię,
terapię dla więźniów, którzy stracili rodzinę,
program zapobiegania przestępstwom...
Nawet po pobiciu nie krwawiłem z nosa, ale tutaj tak.
Naczelnikowi zależy na uwadze, prawda?
Słyszałem o twojej wygranej. Zmieniłeś się.
Słyszałem też, jak ćpuny o tobie mówią, więc kazałem im na ciebie głosować.
Tak. To ode mnie mają towar.
Chociaż to tylko leki na przeziębienie.
Ale za ich pomocą kontroluję ćpunów.
Kiedy weźmie się dużo naraz, działają jak narkotyki.
Wiem, bo mamy ćpuna w celi.
Nazywamy go „Świr". Był farmaceutą.
Powiedział to samo.
Wiedziałem, że się dostosujesz. Dobrze dogadujesz się z ludźmi.
Je-hyeok.
Od teraz będziemy trzymać się razem.
Moim jedynym celem jest pomóc ci bezpiecznie odsiedzieć wyrok.
Zaufaj mi.
Dzięki. Od razu czuję się bezpieczniej.
Naprawdę rzuciłeś baseball? Nie możesz już grać?
Kiedy przeczytałem artykuł o twojej emeryturze,
nie mogłem spać, taki byłem wściekły.
Taka rezygnacja jest niepodobna do ciebie. Proszę, graj dalej.
Co to ma być?
Je-hyeok wrócił do baseballu,
ale na razie to tajemnica.
Nie mów nikomu.
A to jego największy fan.
- Co? - Wręcz stalker.
To strażnik przydzielony do pilnowania Je-hyeoka podczas treningów.
Ale zachowuje się raczej jak trener.
Jest kiepsko. Jeszcze ani razu nie trafił.
Wystarczy, Je-hyeok. Przeciążysz ramię.
Dość na dzisiaj.
Czemu nagle tak dobrze mu idzie?
No nie? Zupełnie inaczej niż wcześniej.
To cud.
To nie cud.
- Rzuca prawą ręką. - Słucham?
Rzucił prawą ręką.
Podziękuj zmarłemu ojcu.
Kazał ci zmieniać ręce, żebyś rzucał lewą.
Kto przypuszczał, że staniesz się oburęczny?
Uda się?
Na razie jest lepiej niż lewą.
Twój prawy bark jest w lepszym stanie,
więc ma większy potencjał.
Czemu o tym nie pomyślałem?
Ale cieszę się, że znalazłeś sposób.
Muszę przekazać Ji-ho dobre wieści.
Właśnie. Przychodzi jutro, tak?
Sam możesz jej powiedzieć.
Rozstałem się z nią.
Wiem. I co z tego?
Rozstaliście się, ale nie macie nikogo innego.
- Prawda? - Naprawdę się rozstaliśmy.
Powiedziałem jej,
żeby już mnie nie odwiedzała, że nie chcę jej widzieć.
Dlaczego?
Czemu tak powiedziałeś?
Samemu jest mi już ciężko.
Nie mam siły przejmować się nią.
Nie chcę też, żeby martwiła się o mnie
albo na mnie czekała.
Nie chcę, żeby cierpiała.
Ale z ciebie idiota.
Będziesz tego żałował na zawsze!
Ty...
PÓŹNE LATO 2015 ROKU
Dzisiaj Nexen grają na Mokdong przeciwko Kii.
Kia mają ostatnią szansę przy kijach.
Rzuca najlepszy closer Nexen, Je-hyeok Kim.
Prowadzi trzema punktami...
Gdy mówiłem,
rzucił szybką piłkę w środkowy kąt.
Je-hyeok Kim jest dzisiaj w dobrej formie.
Czas na kolejny rzut. Przygotowuje się.
Pałkarz chybił.
Je-hyeok zbił pałkarza z tropu specjalnym rzutem.
Tak. Dzięki.
Nic ciekawego. Zawsze wygrywasz. Mógłbyś czasem przegrać.
Wybacz.
Mam autograf Hyeon-jonga.
Dał mi też kij i rękawicę dla ciebie.
Świetnie. Przynieś mi je.
Dobrze. Jestem na dole. Idę.
- Cześć. - Hej.
- Chyba będzie padać. - Naprawdę?
Czyli jutro nie masz meczu? Świetnie.
Chcesz makaron?
Tak, nic nie jadłem.
Cieszę się, że Mokdong jest blisko.
Yeong-ja, Min-sik i ja kupiliśmy bilety na mecz w weekend.
Min-sik świętuje urodziny.
Czemu kupiłaś bilet?
- Mogłaś mnie poprosić. - Nieważne.
I tak Min-sik płacił.
Zaczekaj chwilę, zaraz będzie gotowe.
- Ji-ho. - Co?
Możesz to schować?
Czemu to tam leży?
Wybacz.
Je-hyeok.
Chodzisz do klubów?
Ja? Nie.
Widziałam, że wielu graczy chodzi do klubów i pubów
po wygranym meczu.
Ale ty zawsze przychodzisz do mnie.
Tak?
Ale gdy przegrasz, nie odbierasz telefonu.
Czemu robisz z przegranej taką wielką sprawę?
To chyba normalne, że czasem się nie udaje.
Od teraz dzwoń, nawet jak przegrasz, dobrze?
Jestem dobra w pocieszaniu, jasne?
Po przegranej nie chcę nikogo widzieć.
Wolę być sam.
Serio?
Jak wolisz.
Proszę bardzo, żyj sobie sam całe życie.
Nie dziel się z nikim swoimi uczuciami.
Przyszłej dziewczynie na pewno się to spodoba.
- Nie spodoba jej się? - Oczywiście. A komu by się spodobało?
A tobie?
Nie podoba ci się to?
Mnie?
Ja...
nie wiem.
Myślałam, że nie,
ale w zasadzie cię rozumiem,
więc pewnie bym odpuściła.
Nie wiem.
Skąd ten śmiech?
Bo jesteś urocza.
Że co? Zresztą nieważne.
Doktorze Ko, Świrze. Macie widzenia.
Chodźmy.
Nazywam się Han-yang, a nie Świr.
Wszystko jedno.
Ji-won Song?
Kochanek często przychodzi. Co on w tobie widzi?
A co cię to obchodzi? Nie wtrącaj się.
Boże.
Ten mały...
Co?
Ji-won Song.
Mówił, że jest kochankiem.
Nie wiedziałam, że mają tu coś takiego.
Co u So-ry?
Zdrowieje po operacji, prawda?
Tak.
- Ale skarbie... - Tak?
- Twoja wypłata w tym miesiącu... - Co?
- Nie dostałaś jej? - Nie o to chodzi.
Była potrójna.
Naprawdę?
To świetnie.
Nie powiedzieli ci?
Na pewno powiedzą.
Miałem dostać w tym roku awans.
Czemu masz taką minę, skoro dostaliśmy tyle pieniędzy?
Pewnie...
dali tak dużo, bo muszę tutaj cierpieć.
Czym się tak martwisz?
Nienawidzę twojej firmy.
Mam nadzieję, że upadnie.
Pewnie znowu coś kombinują.
Nie ruszę tych pieniędzy.
Nawet gdybym miała pracować z So-rą na plecach.
Wolę to niż wydać te pieniądze.
Co zrobiłeś nie tak, że tu trafiłeś?
To niepodobne do ciebie. Byłeś w ogóle w stanie to zrobić?
Jesteś wystarczająco śmiały, by ukraść pieniądze?
To takie niesprawiedliwe.
O co chodzi?
Firma jest dla mnie taka dobra.
Jasne?
To w ich interesie.
Muszą mieć jakiś plan...
więc nie mów tak.
Hej, doktorze Ko.
Doktorze Ko.
Chociaż bądź ze mną szczery.
W jakiej sprawie?
Chyba nie myślisz tak naprawdę?
Teoria dysonansu poznawczego
Nie płacz.
Też bym sobie znalazł nowego faceta.
Już ma nowego chłopaka?
Zdolna jest. Kogo?
Poznała go na spotkaniu religijnym.
Czyli jest protestantem, katolikiem albo buddystą.
Hej, Kim!
Pożycz mi kij!
Wiem, kto to może być.
Muszę mu przyłożyć kijem.
Słyszysz mnie?
Co? O co chodzi?
Zignoruj go, gada bzdury.
- Proszę. - Dzięki.
Czemu nie miałeś dzisiaj widzenia?
Jeśli nie dziewczyna, to chociaż rodzic.
Wczoraj do niej dzwoniłem.
Spotkanie byłoby bolesne, nic poza tym.
Czemu kapitan Yoo jeszcze nie wrócił?
Powinien już być.
ZAKŁAD KARNY
Jeszcze nie koniec?
Musi niedługo wrócić do celi.
Dopiero wszedł, bo miałem pewną sprawę.
I już zasypiasz?
Miłego dnia. Do zobaczenia!
- Przestań. - Nie.
Nie poddam się.
Ktoś będzie zeznawał.
Wierzę, że tak.
Mogli przyjść na pierwszy proces
albo na apelację.
Mogli wtedy zeznawać.
Nawet jeśli ktoś przyjdzie, powie to samo.
Powiedzą dokładnie to samo, co ten dupek...
sierżant Oh.
Przestań jeździć do bazy i wróć do pracy.
Boję się, że wyrzucą cię ze szkoły.
Ciężko pracowałeś, żeby uczyć.
Sam się sobą zajmę.
Jung-woo, dbaj o siebie.
Kochany braciszku.
Dlaczego jesteś...
w więzieniu?
Twój starszy brat
udowodni twoją niewinność.
Zrobię wszystko, żeby pozbyć się tego koszmarnego pseudonimu...
Tego bzdurnego „Demonicznego Kapitana”.
Obiecuję.
REJESTR NOCNEJ ZMIANY 20 WRZEŚNIA 2016
CHANG-SEOB JO, JEONG-HUN JU, JUN-YEONG PARK
KOSZARY
Szeregowy Park.
Hej, Jun-yeong Park.
Jun-yeong.
Hej, Jun-yeong Park!
Dzień dobry!
Przestraszyłeś mnie, głupku.
Przebierz się.
Nie zgłosisz nowej zmiany?
To dyżur sierżanta Nama.
Mieliśmy mu nie przeszkadzać.
Dobrze. Dzięki za ciężką pracę.
REJESTR NOCNEJ ZMIANY
SZEREGOWY JUN-YEONG PARK
Hej.
Spodnie.
Zdejmij koszulkę.
Załóż maskę.
Szeregowy Jun-yeong Park.
Co? Cały czas stoisz?
Jeszcze stoisz?
Jeszcze stoisz? Ty psie.
Nadajesz się do wariatkowa, a nie do wojska.
Wypierdalaj leczyć się na głowę.
Jasne? Pytam, czy jasne, psie.
Jun-yeong.
Ocknij się, Jun-yeong.
Hej, ocknij się.
Ocknij się, dupku.
Jun-yeong.
Nie umrze.
Od tego się nie umiera.
Sierżancie Oh.
Jun-yeong nie oddycha.
Jun-yeong.
Ubierz go.
- Co? - Nie słyszałeś?
Ubierz go i zanieś do pokoju.
Tak jest.
Szeregowy Park. Hej, Jun-yeong!
Ocknij się, dupku! Jun-yeong! Jun-yeong Park!
Hej! Ocknij się, dupku.
Hej, Jun-yeong! Ocknij się!
Jun-yeong! Hej! Jun-yeong!
Jun-yeong!
Ocknij się!
Dzisiaj...
kapitan Yoo uderzył Jun-yeonga.
Ciągle go dręczył,
a tego popołudnia mu odbiło i go pobił.
Kopał go w klatkę piersiową, jak zawsze.
Jun-yeong wydawał się cierpieć całe popołudnie
i nawet nie zjadł kolacji.
Był blady i ospały.
Całą noc źle się czuł.
W nocy słyszeliśmy jego jęki...
a potem przestał oddychać.
Tak umarł Jun-yeong.
Prawda?
Prawda, kapralu Choi?
Sprawdź, kto tam jest, i nie daj nikomu wyjść!
Zajmij się tym.
Jesteś teraz współwinny.
Zrób to porządnie.
Dzień dobry panu.
ŻANDARMERIA
REJESTR NOCNEJ ZMIANY
Napisy: Arianna Sugier